Yaralarım kanar, acım derin ve dipsiz,
Hayat denen bu çarkta hepimiz kimsesiz.
Gecenin karanlığı ruhumu sardı,
Sırtımdaki hançer, kanayan bir yara gibi kaldı.
Yorgun bakışlarım, solgun bir alev,
Umut denen yalan, içimde bir kelepçe.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta