Kardelenler gibi büyüdükçe başını eğebilen biri
her yıl sonbaharda,
yapraklar dökülürken yavaş yavaş
karıncaların görünmemeye başladığı
kahverengi toprağa,
bir hüzün kaplardı içimi,
kararırdı nedense gönlüm,
ama bu sonbahar farklı,
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta