En bi sabahın köründeyim.
Köründeyiz aslında.
Sadece sen, ben ve sabah varız yani…
Hiç sana ulaşmayacak satırlar olarak kalmalı bunlar, ki hiç görmeyeceğinin rahatlığı ile, ama sana, yalnız sana yazıyorum...
Milyonlarca yıl önceydi.
Milyon diye bir şey bile yoktu sanki.
Günlerin böyle çabuk bitmesinin suçunu daha önce hiç üstlenmemiştim.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Aslında bu şiiri sevmek için galiba mutlak ben olmalı. En acınacak halim bu işte benim...Üzgünüm...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta