Sen giderken sonbahardı buralar
Eski yaprağından boşanmayı bekliyordu etraftaki ağaçlar
Kurumaya yüz tuttu kaç senedir akan ırmak
Göç ediyor her sabah cıvıl cıvıl ötüşen kuşlar
Mevsimlik yağardı yağmur artık oda yağmıyor
Her şeye can veren kara toprak şimdilerde hüngür hüngür ağlar
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta