Sonbaharda yaprakların dökülmesinden bile hüzünlenen insan hayat ağacının yaprakları dökülürken de hüzünlenir.Ama sadece hüzünlenmek çözüm değildir.
Sonbahar da bitecektir mutlaka.Fakat sonbaharda yağan bir yağmurla gökkuşağı oluşabilir.Önemli olan gökkuşağını görmek ve başkalarına da göstermektir.İşte ozaman sonbaharda bir diriliş gerçekleşir.Bu hüzünlü mevsimde bir mutluluk belirtisi oluşur.
Eğer insan sonbaharda gazel olup toprağa karışan yapraklar gibi unutulmak istemiyorsa sonbahardan sonra da yeşil kalmalıdır.Güzün etkisiyle sararabilir ama yapraklarını asla dökmemielidir.Bu da ancak gölgesinde ne kadar insanı serinlettiğine ve serinletiyor olmasına bağlıdır.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta