Bir rüya kırığıdır dökülen her yaprak,
Zamanın nabzı atar, kırık ve hevessiz.
Gökyüzü pas tutar, taşar içimden ırmak,
Bir anı eğilir suyun yüzüne sessiz.
Evlerin duvarında solgun bir ses uyur,
Bir perde titrer sanki, kimse yok odada.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta