Mevsim son bahara dönünce, dökülen yaprakları arar gözlerim,
Ama, yapraklar da ruhumun derinliklerine tutunan hasret gibidir, dökülmez…
Kuruyan nehirlere inat, dökülmez yapraklar …
Son baharın nefesi gibi değil midir zaten hasret, bir yanı sıcak bir yanı soğuk…
Nereden bakarsan bak, bir yanı hüzün, bir yanı ebedi yalnızlık…
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta