Sonbahar yaprağı gibi sürükleniyorum...
Sararmış,dalgın,bitkin dolanıp duruyorum,
Bir evin önüne getiriyorlar beni
Şu sonbahar yaprakları,
O evki benim geçmişim gizlenmiş,
Çocukluğum,gençliğim heyecanım işlenmiş
Ey sonbahar yaprakları; istemeyin bunu benden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta