Sarı sapsarı, kırmızı kıpkırmızı
İnsanı düşündüren sonbahar yaprakları
Hüzünlü, buruk, kekremsi, acı
Elemli bir bekleyiş sarmış sanki her yanı
Benizleri sarı, simaları abus, gözleri ağlamaklı
Tiril tiril titriyorlar dallarda var bir sızı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta