Sonbahar Yağmuru Şiiri - Hamit Atay

Sonbahar Yağmuru

Gölcük’ün dar sokaklarından biri…
Hava ağır, bulutlar kurşuni.
Rüzgâr dallardaki son yapraklarla vedalaşırken
birden gökyüzü açılır gibi olur ve yağmur başlar.
İnce ince yağan sonbahar yağmuru önce toprağa,
sonra kalbine işler.
Adımların hızlanır ama gönlün yavaşlar.
Çünkü her damla, sana geçmişi hatırlatır.
Bir zamanlar aynı sokaktan birlikte yürüdüğünüz gelir aklına.
Şemsiyesiz, kahkahalarla ıslanışınız…
Şimdi ise yalnızsın.
Yağmurun sesi, kalbinin sessizliğiyle birleşir.
Nehir kıyısında durursun.
Çamlıkların altından yağmur süzülür.
Çiçekler solmuştur ama yağmur onları yeniden diriltir.
Sen de hissedersin; yağmur aslında bir hüzün değil,
yeniden doğuştur.
Sonbahar yağmuru, sana kaybettiklerini değil,
hâlâ içinde filizlenen umutları hatırlatır.
Çünkü her yağmurun ardından gökyüzü yine açar,
nehir yine parlar, çiçekler yine açar.
Ve sen, ıslak adımlarınla eve dönerken bilirsin ki:
Sonbahar, sadece bir vedadır…
ama aynı zamanda yeni başlangıçların da habercisidir.
Hamit Atay