Birer birer dökülmeye başladı yapraklar
Yavaş yavaş sabrını zorluyor son bahar
Sevdiğinden vaz geçiyor
Canından günlerinden vaz geçiyorsun
Sonra bir esinti oluyor
İçin titriyor korkuyorsun
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta