bir sonbahar sabahı
saçların rüzgara inat dalgalanıyordu
gözlerin kışın açan güneş gibi parlıyordu
ve sen yalnız bir günde yalnız başına dolaşıyordun
sonra biri geldi boynuna sarıldı öptü seni
...o an yıkılmıştım gidip adamı boğmamak için kendimi tuttum
sinirimden koştum tek sığnağım olan yere
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta