Yapraklar güneşe uzanan ellerimdir
Bir sonbahar rüzgarı sevgiyi koparır tenimden
Bir kar yağışı tenimi üşütür
Baharda ellerimi açarım göklere
Umuda,aşka doğru
Yazın aşkıma uzanırım yeniden
Ve sonbahar rüzgarı beni ağlatır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta