Ben sonbahar olamadım ki hiç,
Yapraklarımı dışıma dökemedim,
Bırakamadım hiçbir derdimi öylece toprağa.
Herşey çıplak belki ama
Bu benim yaprak döktüğümden değil.
Belkide hiç yeşeremediğimden...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta