Durağan manzaraları sevmiyorum.
Bu yüzden;
Sonbahar insanıyım.Eşsiz manzaralara bakmalıyımGökyüzünü yağarken ,denizi dalgalıyken,kuşları uçarken,hatta bir ağacı yaprak dökerken seyretmeliyim.
Senkronize edilmiş bir dans eşliğinde yürümeliyim mesela.
Renklere aşık bir yüreğim.
Yeşilden kırmızıya,kırmızıdan sarıya ve kuruyup düşerken sarıdan kahveye...
Yapraklarını döken bir ağacın altında,dalgalarını vuran öfkeli bir denizin karşısında saman kağıttan yaprakları çevirerek okumalıyım.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta