papatyalar hayattayken
senle yeşile gitmeye çabalardık
gittikçe kompleksleşen yaşamı
inadına sonbahara bağlardık
kitapların sonunu bağlayan kadın, başlayamayan cümlerimde neden siz varsınız? acaba burada olmak ister misiniz bilmem ki.
belki şu duyduğum müziğin bana getirdiği anlam yüklü bir trenin içindesiniz. raylar kırılmış yolda kimi kazalar yaşanmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta