Ateş rengine bürünmüş yapraklar,
Hüzünler kadar renk veriyor.
Ayrılıkları içine çeken topraklar,
Hayatı gözler önüne seriyor.
Yalnızlığın sembolü yıldızlar,
Yeryüzünde arkadaş arıyor.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta