Ateş rengine bürünmüş yapraklar,
Hüzünler kadar renk veriyor.
Ayrılıkları içine çeken topraklar,
Hayatı gözler önüne seriyor.
Yalnızlığın sembolü yıldızlar,
Yeryüzünde arkadaş arıyor.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta