Adım adım sürükleniyor dünya, yalnızlık girdabına
Her geçen saniye kaybediyor insanlığını bir bir.
Sahte gülüşler ardında saklanan kin ve nefret,
Kor gibi düşüyor gözlerdeki ümit ışığına..
Her lahza biraz daha kaybediyor yaşamını.
Sahi değer miydi bu denli uzak durmaya?
Çocukların bakışında yitik kalıyor samimiyetler
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta