Adım adım sürükleniyor dünya, yalnızlık girdabına
Her geçen saniye kaybediyor insanlığını bir bir.
Sahte gülüşler ardında saklanan kin ve nefret,
Kor gibi düşüyor gözlerdeki ümit ışığına..
Her lahza biraz daha kaybediyor yaşamını.
Sahi değer miydi bu denli uzak durmaya?
Çocukların bakışında yitik kalıyor samimiyetler
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta