Koca heybetli ağaç nasıl cebelleşiyordu rüzgarla
Kalbim öyle soğumuştu ki
Yapraklar bile sararmamıştı
Daha yeşil daha canlı kalmıştı
Tek tük yapraklar kalınca mı bitecek hüzün rüzgarı
Kızıl süslü yapraklar arasında düşlüyorum bunları
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta