Mevsimlerden karnı burnunda gördüm sonbaharı.
Dağlara usulca kar yağıyordu.
Yağmurlu akşamlarda tren garlarına gittim.
Yalnızdım kalabalıklara karıştım peronlarda.
Ölüme yolculuk yapar gibiydim,üşüyordum.
Islık sesiyle irkildim sürgünler yemiştim.
Bir tren sis duman içinde kalkıyordu.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




şiiriniz çok güzel bana geçmişimi anımsattı.yüreğinize sağlı hocam.......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta