Sonbahar hüzün kokar, ayrılıktır...
Dal ayrılır cok sevdigi yapragından.
Agac kalır tek başına ben gibi, sevdasından uzak.
Ruzgarlarla inler, acıtır icini özlem...
Kavuşacagı gün icin, yıkılmadan ayakta bekler...
Sevdasının sıcaklıgını hayal eder, onun onu saracagı günü dört gözle bekler...
İlk baharda aşik olur yeniden, onu saran yapragına...
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta