Dökülen yapraklar arasında
Yalnız sen ve ben
Ve güneşli bir sonbahar günü
Anımsarım gördüm yüzümü
Sonbaharda dökülen yapraklar
Onlar benim aşkıma tanıklar
Sen benim yıkılmayan tek dalımsın
Sanki kalbimdeki kansın
Bize uzanan eller kırılsın
Bize bakan gözler kör olsun
Son baharda dökülen yapraklar
Onlar benim aşkıma tanıklar
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta