Sonbahar akşamlarının misafiriyim,
Umutların karardığı gibi kararmış gökyüzü,
Şakaklarıma düşüyor yağmur taneleri,
Sokak lâmbalarının aydınlattığı yollar ıssız ve sakin,
Bu mevsime boyun bükmezdi yediveren gülleri,
Lâpâ lâpâ yağan karlara inat,
Yaşam mücadelesi verirlerdi,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta