Sonbahar akşamlarının misafiriyim,
Umutların karardığı gibi kararmış gökyüzü,
Şakaklarıma düşüyor yağmur taneleri,
Sokak lâmbalarının aydınlattığı yollar ıssız ve sakin,
Bu mevsime boyun bükmezdi yediveren gülleri,
Lâpâ lâpâ yağan karlara inat,
Yaşam mücadelesi verirlerdi,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta