İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
evet canım kardeşim şiirini, kelimelerin dizlerin arkasındaki o ince duyguyu hissedenler icin ben dahil mukemmel devam etkardeşim
Öyküleme olarak fena değil... Öyküleme kimi zaman şiiri ya da şiirselliği tok eder. Duygularınıza ve içtenliğinize saygı duyuyorum.Ama bu duyarlık herkesin anlattığı düzyazısal dille değil de size özgü şiirsel bir dille anlatılabilsetydi daha özgün ve duyarlıklarımızı titreştiren bir şiirle karşılaşabilirdik.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta