Bir sonbahar akşamıydı, gökyüzünde Yağmur, ağaçlarda yapraklar dökülüyordu. Elektrikler gitmişti, Her yer Zifiri Karanlık, Bir tek parıldayan gözlerindi..
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta