Düşünce tazahürüyle güz mevsimi seslenir bana:
Mükerrer dalgınlardasın,kayboluyorsun boşluklarda...
Ben de çözemedim bu düğümü hazan saçar etrafa...
Belki de ölümü hatırlatır bana;çehresi asık,
siması soluk,gözler buğulu...
Pek memnun değil halinden sararıp soluyor,
kâh esintide kâh buz kesiyor.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta