Bir gökyüzü gibiydi sonbahar…
Sonbahar, tüm suçlarımızdan sorumluydu
Yeşil yaprakları tek tek makyajla sarartırmışçasına
ellerimde tutan o saf aşk
Serin rüzgârı saçlarımıza çalakalem vuran aşk…
Zambaklar, solmuş perdeler, Gogh ve yıldızlı geceler
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta