Sonbahar’a aittir özlem, ayrılık, hüzün. Sıcak yaz günlerinin ardından kararan gürleyen göğe bakılarak anlanır “Sonbahar’ın” geldiği. Onun gelmesiyle biter sıcak yaz mevsimi.
Yalnızlığın, ayrılığın, biten aşkların, dökülen gözyaşlarının ve hüznün simgesi olan sonbahar herkesin aklına aynı tasvirle gelir: Kapalı gökyüzü, muntazam biçimde sıralanmış yapraklarının bir kısmını dökmüş sarı çınarlar; boş bir yol veya bir boş sokak… Bu portreyi gören insanın içinden elinde sıcacık bir kahveyle bir yandan bu manzarayı izlemek bir yandan da şiir yazmak gelir.
Sonbahar hüzündür, aşktır ve insanları duyguları ile baş başa kalmaya iter. Özlem, hasret, hüzün bu mevsime ait duygulardır.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta