Serin sonbahar geceleri gibiydi sevdamız,
Yaprak misali düşüyorduk toprağa.
Onların sessizliği bizim çığlıklarımız,
Bizi görüp anlıyordu doğa.
Usulca yağmurlar damlıyor,
Sevdamız da ıslanıyor yağan yağmurla.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Git gidebildiğin kadar benden,
Ben hep bir adım arkandayım
Bitiş güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta