Gün karamış mevsim sararmış durmuyor yaprak
Kara bulutları dağıtıyor Samsun dan doğan şafak
Mavi gözleriyle ışık saçan komutan kuracaktı vatan
Yine yükselecekti bayrak ufuktan.
Kutlu bir yürüyüştü Samsun dan çıkılan yol
Düşman sarmıştı dört bir yandan yurdu kurtaracaktı çelikten bir kol
Çıktılar yoklukla dolu yola umutları sonsuz inançları kutlu ola.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta