Gidebilsek diyordun insanlardan uzağa,
Baş başa kalsak keşke kendimizle, doğayla.
Yıldızlarla konuşsak, dertleşsek dolunayla.
Aşkımızı anlatsak kurumuş bir yaprağa.
Uzak olsak diyordun herkese ve her şeye
Alnımızı öperken bir sonbahar yağmuru,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta