İlkbaharın ilk esintisi tüm tebessümlerin değerini azaltırken
sensizliğimin kendimsizliğini sürçülisan cümlelerime yasaklıyorum.
Kalakalmış yeni yetme mecburluklarıma ayak uyduran seni
unutulmazlığımın resmiyeti yapıyorum.
Biz denen bizsizlik beni yenmeye en sadık gardiyanlarından olurken,
kalakalmış yeni yetme mutsuzluklarıma ayak uyduran seni yasaklıyorum.
Artık ne sensiz yutkunabiliyorum yaşamayı,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta