yeni doğacak umutların
tohumları düşüyordur belki toprağa
nekahet midir
yoksa ölümün son nefesi midir bu uyku
koparır canı tenden
bu ayrılık seremonisi bu boran
sararan yaprakların son veda hutbesidir bu ağaçla belki de
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta