Sonbahar da dökmüştü yapraklarını,
Yavaştan yavaştan.
Çok üzülsemde,
Gözlerim kan çanağına dönsede,
Dökmemiştim tek damla gözyaşı.
Nedendir bilmem ama,
Hep bir ümitti içimde kalan.
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta