Sonbahar da dökmüştü yapraklarını,
Yavaştan yavaştan.
Çok üzülsemde,
Gözlerim kan çanağına dönsede,
Dökmemiştim tek damla gözyaşı.
Nedendir bilmem ama,
Hep bir ümitti içimde kalan.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta