Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hakikaten güzel olmuş
beğeniyle okudum yazarım
dürüst sade paylaşımlar
her zaman saglam yürekten
inci gibi dizilir
ellerine saglık diyorum kutlarım
ama ne güzel mevsimdir sonbahar...baksanıza şiire de ne güzel yakışıyor..
tebriklerr can..
' ŞU DÜNYA BİR MİSAFİRHANEDİR. İNSAN İSE ONDA AZ DURACAKTIR VE VAZİFESİ ÇOK BNİR MİSAFİRDİR. ŞU KISACIK HAYAT-I FANİYE İLE BAKİ BİR HAYATI KAZANMAKLA MÜKELLEFTİR!'
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta