Sonbahar düşerken avuçlarıma
Başımı eğdim ayakuçlarıma
Yerin üstü okşuyorken nazarı
Gördüm altında bekleyen mezarı
Yazda cirit atan karınca, arı
Yarı ölmüş, can çekişmede yarı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta