Sararıp döküldü yemyeşil yapraklar
Nerde bahçemdeki sümbüller, leylaklar
Rahmete sevdalı susamış topraklar
Hem güzel, hem hüzün mevsimi sonbahar…
Gazeller yerde, solmuş goncalar güller
Mâziye bakıp, hicrân dolmuş gönüller
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta