Üsküdardayım…
Sonbahar kıyılarına vurmuş sessiz biri!
Salacağa çok yakın, kalbimin denize düştüğü yerdeyim…
O bomboş sokaklarda dolaşmaktan zevk alıyorum.
Ve yağmur sonrası sokakları, unutulmuş, ıslanmış,arınmış.
İnsanlardan, pislikten yani onu boş ve çirkin gösteren her şeyden.Tıpkı kış sahilleri gibi.
Ama kış sahillerinin özelliği ve en etkiliyici yani ise; sert, umursamaz ve yine boş olmasıdır…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta