can havliyle tutunuyorlardı ağaçlara
sararan yapraklar, düşmemek için..
kuşlar ötmüyordu sessizlik hakim
sanki yine göç hüznü var gibi
belki yeni yerlerin heycanı
belkide alışılmış hayattan kopuşa hazırlık...
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




gönül her şeyin en güzelini ister, en iyisini hem kendi, hem dostları için. bu sonahar da olsa bile. mutlu olmalı herkes. ne güzel bir dilek. kalemin daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta