can havliyle tutunuyorlardı ağaçlara
sararan yapraklar, düşmemek için..
kuşlar ötmüyordu sessizlik hakim
sanki yine göç hüznü var gibi
belki yeni yerlerin heycanı
belkide alışılmış hayattan kopuşa hazırlık...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




gönül her şeyin en güzelini ister, en iyisini hem kendi, hem dostları için. bu sonahar da olsa bile. mutlu olmalı herkes. ne güzel bir dilek. kalemin daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta