Ama benim ağaçlarıma çoktan bahar geldi.açtı bütün dallar yeşil yapraklarını küçük güzel kuşları çağırmakta her saniye…bütün dünyamı yemyeşil dupduru bir bahar güzelliğine bürüdün sen farkında olmadan..sana bazen çok yakın oluyorum gamzelerine takılıyor gözlerim o kadar güzelsin ki o kadar eşsizsin ki o an soruyorum kendime;
-acaba benim olur mu?
-acaba oda beni gördüğünde bu kadar heyecanlanıyor mu?
-acaba beni sever mi? …
Acabalara hapsoluyorum yüreğimin en kuytu zindanlarında bir ümitsizlik beliriveriyor gece karanlığında sonra bütün duvarlar geliyor üzerime çığlıklarla,karabasan gibi tıpkı ümitsizliğim bazen bildiğim duaları okumak bile yetmiyor onu kovmaya…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta