En serin sonbahar akşamında,
Yavaşça çıtırdayan kömür sobasının arkasında ısıtıyorum yüreğimi.
Ateşin değdiği her noktada aşkı hisseden yüreğim,
Her soğukta aşkın acısıyla savruluyor başka gönüllere.
Ve her savruluşunda tekrar yolunu kaybediyor.
Ateşi hissettiği her anda ise aldanıyor tekrar tekrar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta