Takvim yaprakları Ekimin geldiğini söylüyordu
Pencerenin önüne oturmuş dışarı bakıyordum
Saat akşam vakti, güneş batmakta
Alaca karanlık içinde günün
Son ışık hüzmesi pencereden odama doluyordu
Bir burukluk çöktü o anda içime
Bahçedeki ağaçlar sararmış
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta