Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aradan bir yıl geçti, o, yüreğimi dağlar,
Ufukta aradım seni, çocuklar, bakıp ağlar,
Bittim tükendim artık, olmasın sonbaharlar! ..
HAZAN MEVSİMİ BEN DE DE HÜZNÜN KAYNAĞI OLMUŞTUR.AMA BUNLAR YARATANIN ÖZEL SEÇKİLERİDİR.OLMASAYDI HAZANI NERDEN BİLECEKTİK.DUYGULAR BİR AYRI DEPREŞİR SONBAHARDA.ŞİİRİNİZ BİLE SEVMESE DE İSTEMESE DE ÇOK GÜZEL BİR SONBAHAR ŞİİRİ OLMUŞ,KUTLUYORUM.İLHAMINIZ HİÇ EKSİLMESİN.TAM PUAN VE DE SAYGILAR..................HŞT
Artık dışarı soğuk, yola revan olayım,
Belki fırtına çıkar, önce mekân bulayım,
Gözlerim dolu dolu, bir başka hazandayım...
Aradan bir yıl geçti, o, yüreğimi dağlar,
Ufukta aradım seni, çocuklar, bakıp ağlar,
Bittim tükendim artık, olmasın sonbaharlar! ..
Kaleminize yüreğinize sağlık Tebrikler..Saygılar...
Aradan bir yıl geçti, o, yüreğimi dağlar,
Ufukta aradım seni, çocuklar, bakıp ağlar,
Bittim tükendim artık, olmasın sonbaharlar! ..
yüreğine sağlık nefis kutlarım muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta