Sonbahar deyince hatırlarım;
Yalnız kalan aşkı,
Kurumuş zambakları.
Duyar gibi olurum bazı,
Rüzgârda okunan ayrılık şarkısını.
Ya ben dağ başında çobanım;
Ya tarlada hasatçı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




hazan mevsimi ne olsa beklenir. tebrikler üstadım. mutlu yıllar diliyourm.
Sonbahar gelince,
içimdeki burukluğu,
aynen kaleme almışsınız.
Kaleminiz daim olsun efendim.
ve yaprak misali hüzünlü bir salınma hayatta...
kopacakmış gibi her an..
güzeldi..
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta