Gök yüzüne,
duaya,açılmış eller gibi...
uzatmış çırıl çıplak,dallarını ağaçlar...
estikçe yavaş yavaş,
akşam üstü,rüzgarla...
sanki duada gibi,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




her yaprak düşüşünde,
ömürden azalıyor... ***
şiirin öyle bir ritmi var ki etkilenmemek imkansız...
kapılıyor anlamların hüznüne ve kendi resimleri geliyor gözönüne...
Sevgili Fatma Hanım, ne iyi yaptınızda şiiri okumaya açtınız...
çok beğenerek okudum...
güzel İzmir'e selamlar...
sonbaharı güzel anlatmışsın tebrikler muko
ömürden azalmak...
alarak birşeyleri...
sonbaharın hatırlattıkları hüzündür hep...
selam ve saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta