Gök yüzüne,
duaya,açılmış eller gibi...
uzatmış çırıl çıplak,dallarını ağaçlar...
estikçe yavaş yavaş,
akşam üstü,rüzgarla...
sanki duada gibi,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




her yaprak düşüşünde,
ömürden azalıyor... ***
şiirin öyle bir ritmi var ki etkilenmemek imkansız...
kapılıyor anlamların hüznüne ve kendi resimleri geliyor gözönüne...
Sevgili Fatma Hanım, ne iyi yaptınızda şiiri okumaya açtınız...
çok beğenerek okudum...
güzel İzmir'e selamlar...
sonbaharı güzel anlatmışsın tebrikler muko
ömürden azalmak...
alarak birşeyleri...
sonbaharın hatırlattıkları hüzündür hep...
selam ve saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta