Eylül yağmurlarıyla birlikte,
Sebepsiz hüzün iner doğaya.
Biz de nasibimizi alırız,
Gölgeli yaprakların sarısından.
Güneşin gülen yüzüne gerilen,
Ağır bulutların yükleriyle,
Vücut ağırlığını taşımaz olur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
